رُمانسهای موسیو موره
بھار در یکقدمی است و سالی دشوار رو به پایان دارد. باید روح را صفایی بدھیم. باید پای فیلمهایی بنشینیم که جان میدهند برای نوروز. پیشنھاد نوروزی کوکر، در آستانۀ یکسالگیاش، پیشنھاد آشنایی با سینماگری است که ھم از بھار نشان دارد و ھم از میل به زندگی: «میل بر ما میروید، چنانکه برگها بر درخت»، این را یکی از پرسوناژھایش میگوید. دنیای سینماگر ما، دنیای رویش میلها و جوانه زدن عشقهاست، دنیای شکفتن بوسههاست. کمتر سینماگر معاصری توانسته سنت کمدیرمانتیک را اینطور ساده و شیرین ھمپای زمانه جلو بیاورد. پرسه در سینمای امانوئل مورۀ فرانسوی، بهاریترین تجربۀ ما بود در آستانۀ سال نو. پروندهای که پیش روست، حاصل این گشت و گذار سرخوشانه است.
بورلسک، لطفا!
نگاهی به «لطفی به من بکن!»
فقط همین یک بوسه
امانوئل موره و «هنر عشقورزی» به سبک او
همین حالا، همان قاب
به بهانۀ «چیزهایی که میگوییم، کارهایی که میکنیم»
خاطرۀ قرار با بازیگر محبوبم
نگاهی به «کاپریس»
سینمای رویاها
گفتگوی ویدیویی با امانوئل موره
کلام زایندۀ سینماست
گفتگو با امانوئل موره
مکانیک خاص
مروری بر سینمای امانوئل موره
