
رُمانسهای موسیو موره
بھار در یکقدمی است و سالی دشوار رو به پایان دارد. باید روح را صفایی بدھیم. باید پای فیلمهایی بنشینیم که جان میدهند برای نوروز. پیشنھاد نوروزی کوکر، در آستانۀ یکسالگیاش، پیشنھاد آشنایی با سینماگری است که ھم از بھار نشان دارد و ھم از میل به زندگی: «میل بر ما میروید، چنانکه برگها بر درخت»، این را یکی از پرسوناژھایش میگوید. دنیای سینماگر ما، دنیای رویش میلها و جوانه زدن عشقهاست، دنیای شکفتن بوسههاست. کمتر سینماگر معاصری توانسته سنت کمدیرمانتیک را اینطور ساده و شیرین ھمپای زمانه جلو بیاورد. پرسه در سینمای امانوئل مورۀ فرانسوی، بهاریترین تجربۀ ما بود در آستانۀ سال نو. پروندهای که پیش روست، حاصل این گشت و گذار سرخوشانه است.
کلام زایندۀ سینماست
گفتگو با امانوئل موره
همین حالا، همان قاب
به بهانۀ «چیزهایی که میگوییم، کارهایی که میکنیم»
سینمای رویاها
گفتگوی ویدیویی با امانوئل موره
خاطرۀ قرار با بازیگر محبوبم
نگاهی به «کاپریس»
مکانیک خاص
مروری بر سینمای امانوئل موره
فقط همین یک بوسه
امانوئل موره و «هنر عشقورزی» به سبک او
بورلسک، لطفا!
نگاهی به «لطفی به من بکن!»